امروز: سه شنبه ۳۰-مهر-۱۳۹۸ / الثلاثاء 23-صفر-1441 / Tuesday 2019-October-22

سازمان نظام مهندسی منابع طبیعی استان قزوین

شرکت های دانش بنیان

به منظور استفاده هرچه بیشتر از ظرفیت­ها و توانایی­های موجود در دانشگاه­ها و موسسات پژوهشی مورد تایید وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری و اعضای هیات علمی آنها و تحقق اهداف برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور (بند الف ماده ۴۸ و ماده ۵۱ قانون برنامه چهارم) شرکت­های دانش ­بنیان با شرایط زیر ایجاد می­شوند:

 

 شرکت دانش­ بنیان به شرکتی گفته می­شود که از %۱ تا %۱۰۰ سهام آن متعلق به یک دانشگاه یا واحد پژوهشی و یا از ۵۱ تا ۱۰۰ درصد آن متعلق به اعضای هیات علمی دانشگاه­ها یا واحدهای پژوهشی  باشد. در صورتی که سهام دانشگاه کمتر از %۵۰ باشد شرکت دانش­ بنیان خصوصی است و در غیر اینصورت شرکت دانش بنیان دولتی است.

 

 

 

اهداف

 

۱- ایجاد زمینه به کارگیری هرچه بیشتر توانایی­های دانشگاه­ها و واحدهای پژوهشی و اعضای هیات علمی در جامعه

 

۲- تجاری سازی یافته­ های پژوهشی

 

۳- ترغیب هیئت علمی دانشگاه­ها و واحدهای پژوهشی برای فعالیت­های بیشتر در رفع نیاز جامعه و امکان افزایش درآمد اعضاء هیئت علمی

 

۴- افزایش درآمدهای اختصاصی دانشگاه­ها و واحدهای پژوهشی

 

 

 

زمینه­ های فعالیت

 

۱- انجام پژوهش­های کاربردی و توسعه­ای

 

۲- ارائه خدمات تخصصی و مشاوره­ای (خدمات علمی،‌ تحقیقاتی و فنی)

 

۳- تولید محصولات با فنّاوری نوین(توسعه فنّاوری)

 

۴- انجام خدمات نظارتی بر پروژه­های پژوهشی، ‌اجرائی و مشاوره­ای

 

۵- ارایه خدمات توسعه کارآفرینی

 

۶- ایجاد مراکز رشد و خدمات ایجاد و توسعه کسب و کار

 

۷- ارایه خدمات توسعه محصول جدید

 

۸- ارایه خدمات ایجاد و توسعه خوشه های کسب و کار

 

۹- تشخیص فرصت های کارآفرینی

 

۱۰- انجام خدمات توسعه فنّاوری

 

۱۱- انجام خدمات ورود کسب و کارها به بازار بین الملل و جهانی کردن آنها

 

۱۲- برنامه ریزی و اجرای طرحهای توسعه کارآفرینی در سطوح ملی، منطقه ای و محلی

 

 

انواع شرکت­های دانش ­بنیان

 

شرکت­های دانش­ بنیان به دو دسته کلی تقسیم می شوند:

 

۱-       شرکت هایی که فقط اعضای هیات علمی مالک آن هستند و ۲- شرکت هایی که دانشگاه ها نیز مالکیت دارند.

 

الف- در صورتی که سهام دانشگاه کمتر از %۵۰ باشد،‌ شرکت دانش­ بنیان، شرکتی خصوصی است که باید تابع قانون تجارت باشد و در اداره ثبت شرکت­ها ثبت شود. دانشگاه­ها و واحدهای پژوهشی می­توانند بر طبق قانون هیئت امناءها پس از تصویب هیئت امناء در شرکت­های خصوصی سهامدار باشند و در بند الف ماده ۴۸ قانون برنامه چهارم نیز به دولت اجازه داده شده است که زمینه ساز و حامی تشکیل شرکت­های غیردولتی توسعه فنّاوری و شرکت­های خدمات مهندسی باشد.

 

ب- درصورتیکه سهام دانشگاه %۵۰ یا بیشتر باشد، شرکت دانش­بنیان، شرکتی دولتی است. در بند الف ماده ۱۵۴ قانون برنامه سوم توسعه که در ماده ۵۱ قانون برنامه چهارم نیز تنفیذ شده است، دانشگاه­ها و واحدهای پژوهشی دولتی مصوب می­توانند پس از تصویب هیئت امنا شرکت دولتی تاسیس کنند مشروط به اینکه:

 

  •  خدمات این شرکت­ها صرفاً‌ در محدوده تحقیقات و خدمات علمی و فنی باشد و دانشگاه را از اهداف اصلی آموزشی و پژوهشی خود دور نکند.
  •  حداکثر %۴۹ سهام شرکت، می­تواند به اعضای هیئت علمی، کارشناسان پژوهشی، تکنسینها و کارکنان همان دانشگاه یا مرکز تحقیقاتی تعلق بگیرد.
  • ·      اساسنامه نمونه و یا خاص هریک از شرکت­های دانش­بنیان ­دولتی و در هریک از دانشگاه­ها یا مراکز تحقیقاتی به پیشنهاد معاونت برنامه­ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری به تصویب هیئت وزیران می­رسد.
  •  سهامداران و شرکت دانش­بنیان دولتی از محدودیت قانون منع مداخله وزراء و نمایندگان مجلس، دولت و کارمندان دولت در معاملات دولتی و کشوری مصوب ۲۲/۱۰/۱۳۳۷ مستثنا هستند.
  •  شرکت های دانش­بنیان با مالکیت ۱۰۰ درصد اعضای هیات علمی دانشگاه­ها و موسسات پژوهشی مورد تایید وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری تابع قانون تجارت بوده و بر اساس قوانین مذکور و با حمایت دولت تشکیل می­شوند.
  •  هر گونه معامله دانشگاه­ها و مراکز آموزش عالی دولتی با این گونه شرکت­ها ممنوع است و کلیه قراردادهای این شرکت­ها بعد از پایان قرارداد با تایید وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری بر روی وب­گاه زیر قرار می­گیرد:

 

www.irandoc.ac.ir

 

 

چگونگی ایجاد شرکت­های دانش­بنیان

 

دانشگاه­ها و واحدهای پژوهشی پس از تصویب امکان تاسیس شرکت­های دانش­بنیان در آیین­نامه مالی و معاملاتی خود در هیئت امناء می­توانند شروع به تشکیل شرکت­های دانش­بنیان کنند. هر شرکت دانش­بنیان به پیشنهاد تعدادی از اعضاء هیئت علمی و تصویب دانشگاه یا واحد پژوهشی تاسیس خواهد شد و یا توسط دانشگاه و واحد پژوهشی به اعضاء هیئت علمی پیشنهاد می­شود. دانشگاه­ها و واحدهای پژوهشی به صورتهای زیر می­توانند در شرکت­های دانش­بنیان سهامدار باشند:

 

۱- به جهت اعتبار دانشگاه یا واحد پژوهشی بخشی از سهام شرکت­ دانش­بنیان به نام دانشگاه یا واحد پژوهشی می­شود. (حداقل %۵)

 

۲- به دلیل استفاده از مورد یا موارد مشخصی از یافته­های پژوهشی دانشگاه با واحد پژوهشی در شرکت،‌ بخشی از سهام شرکت با توافق سهامداران (دانشگاه یا واحد پژوهشی و دیگر سهامداران حقیقی یا حقوقی) به نام دانشگاه یا واحد پژوهشی می­شود (در هر مورد استفاده بنا بر ارزش موضوع استفاده شده، سهام مربوطه می­تواند از %۱ تا %۱۰۰ باشد.)

 

۳- به علت سرمایه­گذاری مستقیم دانشگاه بخشی از سهام شرکت دانش­بنیان به نام دانشگاه است. (درصد متناسب با میزان سرمایه­گذاری است.)

 

۴- به جهت خدمات دیگری که دانشگاه به شرکت دانش­بنیان ارائه می­دهد بخشی از سهام به نام دانشگاه می­شود (متناسب با میزان خدمات)

 

۵- اگر شرکت دانش­بنیان دولتی باشد بدون نیاز به ارائه هیچ خدماتی حداقل %۵۰ سهام به نام دانشگاه یا واحد پژوهشی است.

 

۶- هر دانشگاه در سال نخست می­تواند یک شرکت مادر تخصصی راه­اندازی کند.

 

۷- ایجاد این شرکت­ها با همکاری شهرداری­ها یا مشارکت دانشگاه­های منطقه در اولویت می­باشد.

 

 

تبصره۱:شرکت دانش­بنیان بصورت شرکتی و مستقل از تشکیلات دانشگاه اداره می­شود و دانشگاه به میزان سهامی که در شرکت دانش­بنیان دارد در مدیریت آن تاثیر گذار است و در سود و ضرر آن شریک است.

 

تبصره ۲: سازمان­های حقوقی (خصوصی یا دولتی) خارج از دانشگاه متناسب با میزان سرمایه­گذاری خود می­توانند سهامدار شرکت دانش­بنیان باشند. (شکل­گیری شرکت­های دانش­بنیان با مشارکت صنایع دولتی یا خصوصی و دستگاه­ها و سازمان­های اجرائی در موفقیت آنها تاثیر دارد.) در صورتی که بیش از %۵۰ سهام اینگونه شرکت­ها دولتی باشد باید به تصویب هیات وزیران برسد.

 

تبصره ۳:رییس و معاونین دانشگاه و واحد پژوهشی در زمان تصدی مسئولیت می­توانند سهامدار شرکت­های دانش­بنیان بشوند، و لیکن هیات مدیره و مدیر عاملی اینگونه شرکت­ها را تا زمان تصدی مسئولیت نمی­توانند داشته باشند.

 

تبصره ۴:در شرکت­های دانش­بنیان خصوصی اعضاء هیئت علمی دانشگاه­ها و واحدهای پژوهشی متناسب با میزان وقت­گذاری و نوع فعالیت در شرکت (علاوه بر انجام وظایف دانش بنیان) یا متناسب با میزان مشارکت در مالکیت فکری موضوعی که در شرکت استفاده می­شود و یا متناسب با میزان سرمایه­گذاری واقعی(نه اسمی) که در شرکت دارند، سهامدار می­شوند.

 

تبصره ۵:در شرکت­های دانش­بنیان خصوصی، افراد حقیقی داخل یا خارج از دانشگاه یا واحد پژوهشی (غیر از اعضاء هیئت علمی) می­توانند به دلایل خاص و یا شرایطی که دانشگاه یا واحد پژوهشی تعیین می­کند، صاحب بخشی از سهام بشوند.

 

تبصره ۶: برای ایجاد شرکت­های دانش بنیان که اعضای هیات علمی صد در صد مالکیت را دارند، نیازی به تصویب دانشگاه نیست و احراز عضویت علمی  متقاضیان تاسیس شرکت کافی است.

تمامی حقوق برای نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی محفوظ میباشد

طراح و پشتیبان :احسان اسدی خرمی
قالب وردپرسقالب وردپرس